Σ' ΑΓΑΠΩ ΑΔΕΡΦΕ ΜΟΥ!

Μη με κοιτάς παραξενεμένος. Δεν στο έχουν ξαναπεί; Τώρα το ακούς για πρώτη φορά;
Ξυπνάς πάντα άκεφος. Δεν μιλάς και κοιτάς με μισό μάτι. Θέλεις καφέ και τσιγάρο για να ανοίξει το μάτι σου ενώ ο ήλιος σου στέλνει ερωτικά σήματα. Οι άλλοι σαν να μην υπάρχουν! Σε κοιτάει το κορίτσι κι εσύ δεν σηκώνεις τα μάτια. Σε βλέπει ο γείτονας κι εσύ κάνεις πως δεν τον βλέπεις. Το παιδάκι κρατάει τη μαμά του και σε τσεκάρει. "Τι κακός άνθρωπος!" θα σκέφτεται. Πάντα έχεις μια δικαιολογία. "Λεφτά δεν έχω" ,"Χρωστάω" ,"Δεν έχω γκόμενα" ,"Είναι όλα χάλια". Ο εργοδότης σου είναι βλάκας κι εσύ κολώνεις να του μιλήσεις. "Δύσκολη εποχή" λες. "Δεν είναι καιρός για παραιτήσεις". Και ο ήλιος σου γελάει μα εσύ δεν τον βλέπεις. Θέλεις απλά να κάνεις ένα τσιγάρο και να κρυφτείς στη σκιά. "Χρωστάω". Το κορίτσι δίπλα σου θέλει να σου ζητήσει να βγείτε. Φοβάται. Είσαι απόμακρος. Είσαι μαλάκας! Κάποτε είχες. Τώρα δεν έχεις. Και τι έγινε; Τα σάβανα δεν έχουνε τσέπες. Άστα σε αυτούς που τα έχουν και νομίζουν ότι θα ζήσουν για πάντα. Για πάντα; Με λεφτά; Με τα λεφτά που θα ράψουν στο σάβανο; Γαμώτο ξύπνα! Ξύπνα ρε φίλε! Δες αυτά που αξίζει να δεις! Σε έχουν υπνωτίσει. Σε έχουν κοροιδέψει. Όλα αυτά που βλέπεις είναι απλά ένα σκηνικό. Σκηνικό σε b-movie που σου είπαν ότι λέγεται "ζωή". Δεν είναι αυτή η ζωή! Κοίτα ψηλά. Κρατήσου χαμηλά. Άσε τα ξεσπάσματα και τις αμπελοφιλοσοφίες και τράβα μια ανάσα. Ο αέρας είναι σαν ακριβή σαμπάνια αδερφέ μου. Χαμογέλασε λίγο. Κλάψε αν θέλεις. Το δάκρυ είναι ακριβό και δυσεύρετο. Αν τόχεις έχεις πετύχει. Το γέλιο είναι ακριβό και δυσεύρετο. Αν τόχεις η καρδιά σου ανοίγει. Μη στριμώχνεσαι στο μαντρί. Δεν έχει μόνο μία όψη το νόμισμα. Μόνο όταν εσύ δεις τα πάντα διαφορετικά τότε και μόνο τότε όλα θα αρχίσουν να σου πηγαίνουν καλά. Κοίτα το κορίτσι στα μάτια και χαμογέλασέ του. Πάρτην έξω και απλά περπατήστε. Μίλα με τον μαλάκα τον εργοδότη σου και ψάξε τι τον απασχολεί. Μπορεί να είναι απλούστερο απ' ότι νομίζεις και να κάνει τη ζωή σου καλύτερη. Φόρεσε το καλύτερό σου ύφος όταν σε κοιτάζει ένα παιδάκι σαν να του λες "Μην κολώνεις μικρέ, θα τα καταφέρεις". Κι αν ποτέ σε προσβάλουν κάνε και λίγο το κορόιδο. Θα έρθει κι η σειρά σου. Με κοιτάς με το γνωστό σου βαρεμένο ύφος και ξαναπερνάς μπροστά μου. Νομίζεις ότι είμαι τρελός και πας να με προσπεράσεις γρήγορα. Γρήγορα! Να κρυφτείς στη σκιά σου ,στην μελαγχολία σου ,στην τύφλωσή σου. Κι εγώ σε σταματώ. Σου αρπάζω το χέρι και σου φωνάζω "Σ'ΑΓΑΠΩ ΑΔΕΡΦΕ ΜΟΥ!". Με κοιτάς και πάλι απορημένος. Άλλο περίμενες ν' ακούσεις και άλλο άκουσες. Ναι αδερφέ μου καλά άκουσες. "Σ' αγαπώ". Μην περιμένεις άλλο. Σήκωσε το χέρι και δώς μου μια γερή σφαλιάρα. Μια σφαλιάρα του ανθρώπου που φοβάται. Φοβάται να ακούσει την ανασφάλεια της αλλαγής. Όμως μετά όταν θα μείνεις μόνος ίσως και να κλάψεις. Όπως έκλαψα εγώ όταν το πρωτοάκουσα από κάποιον. Γιατί το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο είναι να πεις "σ' αγαπώ" στον διπλανό σου. Το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο είναι να ανοίξεις το στόμα σου και να πεις καλή κουβέντα στον διπλανό σου. Δοκίμασέ το καμιά φορά. Δεν σε κάνει λιγότερο cool!

ΕΞΥΠΝΑΚΙΑΣ

Έτσι λοιπόν ξύπνησα ένα πρωί και βάφτισα τον εαυτό μου "Εξυπνάκια". Σπαστικό είδος αλλά υπαρκτό και με πολλά συν στον τόπο που ζω. Ο εξυπνάκιας επιβιώνει. Ο εξυπνάκιας είναι παντού και μέσα σε όλα. Ο εξυπνάκιας είναι ανώτερος του έξυπνου γιατί ξέρει και λέει πράγματα που δεν γνωρίζει με τέτοιο τρόπο σαν να έχει ντοκτορά στο θέμα που συζητάει.
Ο εξυπνάκιας είναι πάντα με το κόμμα που κερδίζει τις εκλογές, με την ομάδα που νικάει πάντα, με τις τελευταίες μουσικές επιτυχίες και με το καλύτερο μαγαζί.
Υπάρχει βέβαια και η άλλη κλασσική περίπτωση εξυπνάκια. Ο Αντεργκράουντ εξυπνάκιας.
Ο προηγούμενος ζητάει τη χλιδή όμως αυτός είναι άλλη περίπτωση. Διανοούμενος του κώλου μου. Ψευτοεπαναστάτης του μουσακά και αρνητής των πάντων μόνο και μόνο για να μην χαρακτηριστεί χλιδάτος εξυπνάκιας. Όταν όμως έρθει η ώρα να τα "αρπάξει" γίνεται πιο χλίδας κι από τους χλίδες. Δεν ξέρω αν με πιάνετε?
Ο εξυπνάκιας πουλάει μούρη και τα ζώα την αγοράζουν. Και οι γκόμενες την αγοράζουν και τσιμπάνε. Κι έτσι συχνά βλέπεις τον παπάρα με το τρελό γκομενάκι και απορείς. Μην απορείς αδερφέ μου. Απλά το άτομο δεν λέει την αλήθεια. Πουλάει το φουμαρέτο και επιβιώνει.
Πόσες φορές έχω βρεθεί απέναντι σε τέτοια άτομα. Όταν έχω όρεξη τους σαπίζω στην αντιπαράθεση και πάνε γρήγορα στην τρύπα τους να κρυφτούν. Μετά όμως σκέφτομαι "γιατί ρε φίλε του χαλάς την εικονική πραγματικότητα που ο ίδιος έχει πλάσει?". Γιατί να ξέρετε αυτά τα άτομα στην πορεία το πιστεύουν αυτό που δεν είναι! Γιατί ρε φίλε γίνεσαι κομπλεξικός με τους εξυπνιάδηδες? Γιατί είσαι κοντός και νευρικός σαν τον Τζόε Ντάλτον και αυτοί ψηλοί και ήρεμοι? Ναι γιαυτό!
Γιατί πάντα ήμουν με τον Τζόε Ντάλτον. Ήταν το ίνδαλμά μου. Όπως και ο Ιζνογκούντ. Όπου έβλεπα κοντό με νεύρα ταυτιζόμουν απόλυτα. Γιατί εγώ ήξερα ακριβώς ποιος είμαι ,που πάω και μέχρι που μπορώ να φτάσω. Δεν έκανα ποτέ τον έξυπνο και το πλήρωσα αυτό.
Τώρα λοιπόν που είμαι σοφότερος και πιο έμπειρος κατάλαβα "πόσο μαλάκας είμαι" που λέει και ο φίλος μου ο Νίβο. Και αποφάσισα να γίνω κι εγώ εξυπνάκιας αντί να κατηγορώ τον κόσμο. Και ναι λοιπόν! Από σήμερα ξεχάστε το άτομο που ξέρατε. Ξεχάστε το σας λέω! Κομπλεξιλίκια τέλος!
Από σήμερα είμαι ψηλός. Πανύψηλος! Τρία μέτρα από τη γη! Έχω τους κοιλιακούς του Σταλόνε στο Ρόκυ 3. Οδηγώ μια Πόρσε με λίζινγκ και την παρκάρω στα πεζοδρόμια έξω από τις κλαμπάρες με τους άλλους σταρζ! Ακούω τον τελευταίο σκυλά που βαφτίζεται "μοντέρνος" και Tiesto.
Αλλά όταν με πιάνει το επαναστατικό μου μπορεί να σας πω για τον Όργουελ που εσείς οι φτωχοί άσχετοι δεν έχετε διαβάσει. Ούτε εγώ βέβαια αλλά ας είναι καλά τα Wiki! Και θα σας αναλύσω μαρξιστικές θεωρίες πίνοντας μοχίτο (που έχω ο ίδιος συμβουλεύσει τον μπάρμαν πως να το φτιάξει).Γιατί πως να το κάνουμε ζω ανάμεσά σας και πρέπει να διακριθώ. Και όσο εσείς μασάτε εγώ σερβίρω. Και με επιτυχία μάλιστα γιατί είπαμε "ο εξυπνάκιας είναι ανώτερος του έξυπνου" και είναι και πιο ξεκούραστα. Κι όπως λέει και ο πάνσοφος λαός "το χρήμα πολλοί εμίσησαν, τη δόξα ουδείς"!

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ HIP HOP

Ήταν το 1986 όταν έπεσαν  στα χέρια μου δυο κασέτες. Το Raising Hell των RUN DMC και το License to ill των Beastie Boys. Μέχρι και σήμερα το Heavy Metal είναι από τις αγάπες μου τις μεγάλες. Όμως αυτά τα δυο προτζεκτάκια θα με ανάγκαζαν να κάνω στροφή 180 μοιρών και να αγαπήσω το hip hop τόσο πολύ που μερικές στιγμές να καταντώ γραφικός. Ακούστε το "Βετεράνος MC" που φτιάξαμε με τον DJ ALX και θα καταλάβετε.
Μετά τσίμπησα (σε βινίλιο βέβαια) το Bad του LL Cool J ,το Yo bum rush the show των Enemy ,το Loc-ed after dark του Tone Loc ,τα "παλιά" του Flash και του Melle Mel και πάει λέγοντας.
Μετά μπήκα στο L.A. και γνώρισα τον Ice T και τους N.W.A. και ενθουσιάστηκα!
Tα πράγματα κύλησαν από μόνα τους. Και όταν πια είχα πιστέψει ότι ήμουν ο μόνος άνθρωπος σε αυτή τη χώρα που άκουγε hip hop (δεν υπήρχε internet τότε) μπήκα στο ραδιόφωνο.
Η ιστορική εκπομπή "Breathless"! Ουάου!
Με τα χίλια ζόρια έπεισα τον ιδιοκτηταρά του σταθμού να παίξω hip hop. Πρέπει να ξέρετε ότι το 90 το να παίξεις hip hop σε μαγαζί ήταν αστείο και μόνο να το σκέφτεσαι. Πόσο μάλλον να το παίξεις σε ραδιόφωνο. Μόλις τα κατάφερα το πανηγύρι ξεκίνησε! Τότε δούλευα σε ένα κωλομάγαζο (καλή του ώρα γιατί με έμαθε την αληθινή ζωή και την πιάτσα) και έπαιρνα 80.000 δραχμές. Βάλε πόσα έδινα σε δίσκους για να κρατήσω ζωντανή την ραδιοφωνική εκπομπή μου από την οποία φυσικά δεν πληρωνόμουν. Είχα τέτοιο πάθος για το hip hop που δεν ζήτησα καν λεφτά (κορόιδοοοο!!!).
Ο σταθμός είχε και μία σοβαρή ροκ ζώνη με δυνατούς παραγωγούς που ακούγοντάς με κατάλαβαν ότι αυτή η μουσική που παίζω δεν είναι τελικά για τα "φλωράκια" όπως πίστευαν όλοι οι απαίδευτοι σε αυτή τη χώρα αλλά έχει κάτι να πει. Έτσι μέσω γνωστών άρχισα κι εγώ να πηγαίνω σε πριβέ συγκεντρώσεις και παρτάκια μουσικόφιλων ,αγκαλιά με τα βινίλιά μου και να παίζω hip hop εκεί που δεν έχει ξανακουστεί. Και αυτό ήταν νίκη για μένα. Νίκη επίσης ήταν η συγκέντρωση σε εβδομαδιαία βάση όλο και περισσότερων ακροατών της μοναδικής hip hop εκπομπής στα ερτζιανά με ροκ εντ ρολ όνομα."Breathless"!
Εκεί γνώρισα τον Μιθριδάτη και τον Πρύτανη και όλα τα άλλα παιδιά που μας λένε όλοι "παλιά σχολή" ενώ δεν έχουμε ακόμη προλάβει να παλιώσουμε στ' αλήθεια. Και εμείς είμασταν αυτοί που χώναμε φράγκα για να αγοράζουμε δίσκους. Εμείς χώναμε στα περίπτερα για να αγοράσουμε το "Source" ,το "Hip hop connection" και το "Rap pages" για να ξεστραβωθούμε να μάθουμε για τη μουσική που αγαπάμε. Εμείς μαζευόμασταν σε τρύπες μαγαζιά για να κάνουμε πάρτυ και απλά να βρεθούμε όλοι μαζί και να μιλήσουμε για μουσική. Εμείς είμασταν που προσπαθούσαμε να πείσουμε παπάρες ότι αυτό είναι μουσική. Και το όνειρο όλων? Να βγάλουμε δίσκο! Για να το ακούμε μεταξύ μας όχι τίποτα παραπάνω. Είμαστε αυτοί που βγαίνουν κάποιοι νεότεροι και κατηγορούν με μεγάλη ευκολία. Και μιλάω για όλη την παλιά φουρνιά.
Φίλε μου αγαπημένε και παρόλα αυτά χθεσινέ αν δεν υπήρχε η παλιά σχολή δεν θα μιλάγαμε σήμερα για hip hop. Αν δεν υπήρχε το ξένο hip hop δεν θα μιλάγαμε σήμερα για ελληνικό hip hop. Γιαυτό μην ακούω μπούρδες του στυλ "εμείς δεν ακούμε τις αμερικανιές αλλά ελληνικό χιπ χοπ!" γιατί θα πεθάνω στο γέλιο. Δηλαδή το ελληνικό hip hop είναι παραδοσιακή ελληνική μουσική ; Ο παππούς μου ο Μήτσος άκουγε Ηip hop στο χωριό που μεγάλωσε; Πληζ!
Το ότι δανειζόμαστε στοιχεία από το εξωτερικό ,ότι μουσική και να παίζουμε, είναι προφανές και δεδομένο. Το να μην μεταφέρουμε τις "αμερικανιές" στα ελληνικά δεδομένα είναι το ζητούμενο. Όμως να μην ξεχνάμε ,αν γουστάρουμε αυτή τη μουσική που λέγεται Ηιp hop, ότι άλλοι μεγάλοι δάσκαλοι την ξεκίνησαν κάπου αλλού. Όπως και το ροκ, τη jazz ,το metal κλπ.
Στην εποχή λοιπόν του Net και των άπειρων πληροφοριών δεν πρέπει να υπάρχει hip hop ακροατής που να μην γνωρίζει τη μουσική που ακούει. Όλα τα άλλα είναι καγκουριές, μόδα, ψευτομαγκιά και προσπάθεια ένταξης σε μια κάστα. Η μουσική είναι μουσική και ή την ακούς ή τον πούλο. Η φιγούρα ,η ψευτιά και το δήθεν δεν έχουν θέση εδώ. Δεν είχαν ποτέ. Κι όποιος πίστεψε ,λόγω των καιρών, ότι έτσι είναι το Ηip hop του λέω ότι κάνει μεγάλο λάθος.
Ο αγώνας που έγινε από τα Ημισκούμπρια , από τους TXC , FFC , RAZASTARR , ACTIVE MEMBER , GOIN THROUGH  και όλους τους μετέπειτα ήταν αγώνας πραγματικός. Λάθη έγιναν σίγουρα από όλους αλλά ποιος είναι ο αλάνθαστος για να τα κρίνει. Δεν κάνω τον έξυπνο μην με παρεξηγείτε ούτε προσπαθώ να παραστήσω τον ηγέτη. Το "αρχηγιλίκι" ήταν πάντα κάτι που σιχαινόμουν και γιαυτό λουφάζω συχνά μέσα στην τρύπα μου και αφήνω άλλους να παίζουν αυτό το ρόλο.
Είμαι ένας άνθρωπος που αγαπάει τη μουσική ,που ακόμα αγοράζω cd ή βινίλια , ακόμα κάνω ζωντανές εμφανίσεις, ακόμα αλλάζω δίσκους πίσω από πλατώ και ακόμα μαλώνω με τον εαυτό μου γιατί δεν έχω προσφέρει όσα θα ήθελα και δεν κάνω κάτι γιαυτό.
Συγγνώμη αν σας έπρηξα τ' αυτιά. Δεν ήταν αυτή η πρόθεσή μου. Το μόνο που ζητώ είναι όταν θα κρεμάσω το μικρόφωνό μου (γιατί ακόμα δεν έχω ξοφλήσει όπως νομίζουν μερικοί ανόητοι) να αφήσω πίσω μου ανθρώπους που θα αγαπάνε τη μουσική όπως την αγάπησα εγώ και οι φίλοι.

ΤΟ ΦΩΣ

Σήμερα είναι μια από τις σπάνιες μέρες που σηκώθηκα από το κρεβάτι μου χωρίς να θέλω να δείρω κάποιον.Τον γείτονα, τον τύπο με το κομπρεσέρ, τα υπουργεία μου inside, τον τάδε μαγαζάτορα που μου έπρηξε τον έρωτα χθες βράδυ, τους έλληνες "ράπερς" που δεν ξέρουν από ραπ, τα σκυλάδικα, την κίνηση στον δρόμο, τα ρούχα μου, το μούσι μου, την κωλοκατάστασή μου μέσα, τις δισκογραφικές, το στίχο που δεν ριμάρει κλπ.Μπήκατε στο νόημα.Ο κατάλογος είναι ατελείωτος.
Όμως σήμερα σηκώθηκα καλά.Και λέω στον εαυτό μου: "Δημητράκη μου, τι έγινε; Γιατί μου στενοχωριέσαι; Tι τρέχει αγοράκι μου; Γράφτα όλα στο χιόνι (που έλεγε και ο δάσκαλος Χάρρυ Κλυνν) και ζήσε. Ζήσε μαδαφάκα ζήσε! Γιατί η ζωούλα μας είναι τόσο μικρή που δεν παίρνεις πρέφα για πότε έφυγε και σε χαιρέτησε."Έτσι κι εγώ γέμισα με καφέ το ανθοδοχείο, θαύμασα για μια ακόμα φορά το βινίλιο AC/DC soundtrack του IRON MAN 2 που κατέχω, άνοιξα την καταραμένη κουρτίνα και άφησα το φως να μπει μέσα και να παραβιάσει τον απαραβίαστο χώρο της μελαγχολίας και της κατάθλιψης που μας έχουν αναγκάσει να ζούμε.
Αρχικά νόμιζα ότι το φως θα με κάψει σαν έναν άλλο τρέντυ λοφιοφόρο βρυκόλακα τουTwilight.Όμως έκανα λάθος.Το φως ήταν ότι ακριβώς χρειαζόμουν!Έβγαλα τα γυαλιά ηλίου του εσωτερικού μου κόσμου και άφησα το φως να μπει μέσα μου σε μια απελπισμένη προσπάθεια να φωτίσει όλη τη μαυρίλα που με ταίζουν χρόνια.Και τα κατάφερα!Το φως με άγγιξε και μου θύμισε πράγματα που είχα θάψει βαθιά μέσα μου.Τα ίδια ακριβώς που έχετε όλοι μέσα σας κρυμμένα.
Ένα ερωτικό χάδι, μια κουβέντα αληθινού φίλου, ένα παιδικό βλέμμα, ένα τραγούδι που είχες ξεχάσει, μια τυρόπιτα ζεστή, μια ανάμνηση της παλιοπαρέας, ένα τρέκλισμα από το παλιόκρασο που σε χάλασε, τα ασταμάτητα γέλια με τα φιλαράκια, το καπέλο μου το Raiders...
Και να το φως στέκεται δίπλα μου ακοίμητος φρουρός.Με τον καφέ μου και την καλή μου διάθεση να με συντροφεύουν.Αύριο θα είναι μια άλλη μέρα και ίσως να ξυπνήσω αλλιώς.Έτσι κι αλλιώς με τις αηδίες που μας ταίζουν το σώμα και το πνεύμα είναι δύσκολο να είσαι πάντα χαρούμενος.
Όμως η διαπίστωση είναι μία.Ότι κι αν μας κάνουν, ότι κι αν μας ταίζουν, όσο και να μας δυσκολεύουν τη ζωή.όσο...όσο...όσο...ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΚΟΥΦΑΛΑ ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΗ και πρώτος εγώ.Γιατί κανένας ξενέρωτος, άτεχνος, ρεαλιστής, μη ονειροπόλος, προσγειωμένος ή προσυλωμένος στις σάχλες δεν μπορεί να μας πάρει τη φαντασία μας.Δεν το λέω εγώ.Με πρόλαβε ο John Lennon."You may say im a dreamer,but im not the only one".
Και θα πεθάνω όταν πεθάνει και η μουσική.

ΒΛΕΠΩ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΜΟΥ ΣΤΟ ΤΙΜΟΝΙ

Πολυφορεμένο,πολυειπωμένο αλλά πάντα αθάνατο.Έλληνες οδηγάρες ναούμε!Ο ένας καλύτερος από τον άλλο και κανένας φυσικά δεν δέχεται υποδείξεις για την οδήγησή του αφού όλοι είναι οδηγάρες.
19 χρονών μπήκα στο κλαμπ των ελλήνων οδηγάρων οδηγώντας -ευτυχώς για μένα δυστυχώς για τους άλλους- το Lada τανκς του συγχωρεμένου του πατέρα μου.Υπέροχο αμάξι! Παφ και θέματα.Για έναν νέο οδηγό ήταν ακριβώς σαν να προσπαθείς να εκπαιδεύσεις τον dr Sheldon Cooper από το Big Bang Theory για πεζοναύτη.Πάνω σε αυτό το αμάξι έμαθα να οδηγώ και να συμπεριφέρομαι σαν έλληνας οδηγός.Όταν με το "Ν" στην πλάτη τσακώνεσαι και ρίχνεις μούτζες για μαλακία δική σου αυτό σημαίνει ότι είσαι έτοιμος για την "μάχη" που λέγεται "ελληνική καθημερινή οδήγηση".Και για να γίνω πιο συγκεκριμένος:
- Ουρά στο φανάρι για αριστερά αλλά ο μάγκας,ο μόρτης ,ο μερακλής,ο ντουζενιασμένος θα περάσει μπροστά από όλους γιατί βιάζεται, είναι πιο έξυπνος, δεν μασάει με τροχαία και στην τελική όποιος γουστάρει.
- Ο μάγκας ,ο καραμπουζουκλής που στρίβει όποτε του κατέβει χωρίς να βγάλει το φλασάκι.Μάλλον νομίζει ότι φλας είναι μόνο το στικάκι που βάζει στο pc του.Εκτος αν είναι γυναίκα οδηγός που βγάζει δεξί φλας αλλά στρίβει αριστερά (true story).Σου λέει φλας είναι όπου ναναι.Έλα δικέ μου μην τεμπελιάζεις.Τσίμπα το φλασάκι,τσίμπα το φλασάκι.
- Ο "αριστερή λωρίδα με 10 χιλιόμετρα".Θεός! Συνήθως παππούς ή γιαγιά που φαντάζονται ότι τρέχουν με 200 ή ξένος στην πόλη που φοβάται μήπως χάσει τη στροφή και πέσει στη ζώνη του Λυκόφωτος. Στην αριστερή λωρίδα τρέχουμε παταπούφες!
- Θα έγραφα και για τσακωμούς αλλά έχουν ελλατωθεί πλέον.Όχι γιατί γίναμε πολιτισμένοι αλλά γιατί πλέον παίζουν γκάνια και δεν το διακινδυνεύεις.Μέντες!
- Ο τσιφλικάς της γειτονιάς (κάθε γειτονιά έχει έναν) που φαντάζεται τον εαυτό του σαν τον Γιάννη Αργύρη στα ελληνικά βουκολικά γουέστερν και βάζει χαρτόνι ή σκοινί ή καρέκλα και γράφει "Μην παρκάρετε".Χωρίς κανένα δικαίωμα χωρίς καμία άδεια.Έτσι γουστάρω ρε μαγκάκι ναουμ.Δικό μου το πεζοδρόμιο και κάνω ότι θέλω.Τελευταία εντόπισα και ατομάκι που έβαψε ψεύτικες λωρίδες στο μέρος του τάχα πάρκινγκ νόμιμο.Δεν ανήκει στους πρόσφατους έλληνες οδηγούς απλά έχει ένα παλαιολιθικό κάρο και το κάνει που και που μια βόλτα στο τετράγωνο ,το γυαλίζει και θέλει να το βλέπει έξω από την πόρτα του.Μαραμένα τα γιούλια κι οι βιόλες!
- Κίνηση τρελή μποτιλιάρισμα και όλοι κολλημένοι. Έχει ένα κενάκι για σένα που βγαίνεις από το στενάκι και θες να περάσεις απέναντι αλλά τσουπ ο κομπλεξάρας σκάει μες στη μέση και κλείνει το στενό.Άσε με να περάσω ρε άνθρωπε του θεούλη!Και ο άλλος να του! Κοιτάει και από την άλλη μεριά τύπου "συννεφιά έχει σήμερα" καικαικαι κάθεται.
- Ο κλασίκουε που περνάει με κόκκινο της φωτιάς ή αγνοεί το Stop.Νομίζω τα περισσότερα ατυχήματα έχουν γίνει από αυτούς τους παπάρες.Μήπως πρέπει στο σήμα αντι για STOP να γράψουν "Σταμάτα ρε φίλε".Μπορεί το stop να τους θυμίζει προφυλακτικά και να σκέφτονται "δε γαμείς,περνάω".
- Γυναίκα τύπου Λίντσευ Βάγκνερ (για τους παλιούς) στη "Βιονική γυναίκα" που πλέον έχει χειραφετηθεί και απαιτεί ίση μεταχείρηση.Και δεν έχω και αντίρρηση κυρά μου!Ίση μεταχείρηση και στις μαλακίες που κάνεις στο δρόμο με τους άντρες που κάνουν τα ίδια.Οι γυναίκες (δεν ξέρω γιατί) είναι πιο αγριεμένες στους δρόμους.Σε βρίζουν ,σε μουτζώνουν, έχουν νεύρα πίσω από το τιμόνι.Ησύχασε κορίτσι μου.Τσακώνεσαι με τον άντρα σου κάθε μέρα? Δεν είμαι ο άντρας σου! Θέλεις να είσαι καριερίστα?Καλά κάνεις.Δεν είμαι υπάλληλός σου.Xαλάρωσε.Όλοι έχουμε νεύρα.Παίξε σκουός ή Angry birds.
- Ο καγκουροτρεντομάγκας που βαράει στο τρελό ηχοσύστημα Tiesto ή Κωστόπουλο ή Vegas ή Νivo και σπανίως Ημισκούμπρια αλλά μόνο την "Παραλία" που την έχει από συλλογή κόπια με τίτλο "Ελληνικά και μοντέρνα" ή κάτι τέτοιο.Αν δεν κωλοφτιάχνει το αμάξι τότε σίγουρα έχει στέρεο που φυσάει και όλα κατεβασμένα από Youtube σε άθλια ποιότητα (το στέρεο τον μάρανε) και με τις εισαγωγές τύπου "dj piastakiasta" με φωνάρα σε pitch down.Αν βαράνε τα ντεσιμπέλια ρε φίλε πως θα ακούσεις τη γριά που πάτησες πριν από λίγο?
- Αναστροφή μόνο όπου απαγορεύεται και αν του πεις και τίποτα σου κάνει νόημα "τι να κάνω?".Λες και αν στρίψει στο παρακάτω φανάρι θα του πέσει ο κώλος!
- Ταρίφες μια κατηγορία μόνοι τους.Τα θεικότερα είναι το "απότομο σταμάτημα και μετά αλάρμ" (για να μη λέτε ρε ζώα ότι δεν ανάβω) ,το "παίρνω πελάτη πάνω στο φανάρι που ανάβει για 10 δευτερόλεπτα (φταίνε και οι πελάτες εδω) και μετά περνάω τούρμπο με κόκκινο"και το all time classic "έχω χώρο και κενό να σταματήσω δεξιά και να μην εμποδίζω την κυκλοφορία όμως δεν το κάνω και σταματάω για πελάτη στη μέση του δρόμου."Αθάνατη Ελλάδα!
- Οδηγοί θεικά άτομα που οδηγούν και στις δύο λωρίδες ταυτόχρονα (μες τη μέση). Αναποφάσιστοι?Μεθυσμένοι? Κανείς δεν ξέρει.
- Τρελό ατομάκι που μόλις του έστειλε μήνυμα το γκομενάκι που χαλβάδιαζε ,αποφάσισε ξαφνικά να ρίξει ταχύτητα για να διαβάσει και να απαντήσει.Μα έχουμε τρελαθεί τελείως?Μήνυμα εν κινήσει?Ποιος είσαι ρε μεγάλε ,ο Χουντίνι!(ο μάγος όχι οι ράπερς).


Καταλάβατε (ή να κάνω και κακά) ? Αυτοί είμαστε! Αν ένα λεπτό ο καθένας από μας κάτσει και σκεφτεί τις μαλακίες που κάνει στον δρόμο ίσως να γίνουμε καλύτεροι οδηγοί και ίσως καλύτεροι άνθρωποι.
Εγώ πχ έγινα καλύτερος άνθρωπος γιατί πλέον δεν μπορώ να βρίσω το μαλάκα που μου κάνει σφήνα γιατί τον βλέπω να μου χαμογελάει και να μου φωνάζει πίσω από το παράθυρο "Που είσαι ρε μεγάλε?Είμαι τρελος φαν!".

 Υ.Σ. CREW - ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΡΙΝΤΖΙΝΑΛΙΑΣ (δελτίο τύπου)

Ακούτε τους αγαπημένους σας έλληνες mc's και μια μικρή δόση ζήλειας σκάει στο όμορφο προσωπάκι σας? Θα θέλατε κι εσείς να είστε σαν κι αυτούς? Να αρπάζετε το μάικ και να σπέρνετε? Τα γκομενάκια να λιώνουν χωρίς να καταλαβαίνουν και πολλά και το υπέρσκληρο και ενημερωμένο χιπ χοπ κοινό να παραληρεί στη θέα σας? Υπάρχει λύση!
Υ.Σ. CREW (Ομάδα Υπερβολικής Σκληράδας).
Μαθήματα εμσιδιλικίου από έμπειρους διδασκάλους με πολλές ρίμες στην πλάτη τους.
Μάθετε να μπαίνετε σωστά στο μέτρο και μέχρι το τέλος του κομματιού να μην βγαίνετε.
Μάθετε ατάκες καινούργιες όπως "εκπροσωπώ","το ζω στα στενά", "είμαι κακός", "είμαι παλιάνθρωπος", "ρίμες που καίνε", "ρίμες καυτές", "σκληρός πυρήνας", "σκληρή φέτα", "σκληρό είναι το κρέας ρε Θανάση" , "είμαι γκέτο στην Ελλάδα", "είμαι γκάνγκστα στην Ελλάδα", "κρατάω τη φάση ψηλά", "νταφού" ,"είναι εύκολο να κάνεις χιπ χοπ" και άλλες πολλές που δεν μου έρχονται αυτή τη στιγμή.
Γίνε κι εσύ σκληρός mc χωρίς νόημα.Γράψε κι εσύ παπαριές στίχους για να μπεις στο club και να σε αποδεχτούν οι άλλοι σκληροί άνθρωποι.Κάνε κι εσύ τον έξυπνο πίσω από ένα pc και βρίσε ασύστολα όλους τους φλώρους.
Μιλώντας για φλώρους να ενημερώσουμε το κοινό μας ότι έχει ανοίξει τμήμα στη σχολή μας για πιο light  καταστάσεις.Θέλεις να είσαι τρέντυ αρενμπίστας ,να ακολουθείς το ρεύμα του σύγχρονου χιπχούπ σε αμερικάνικα πρότυπα?Θέλεις να είσαι σε όλα τα τσαρτς χωρίς νόημα?Υπάρχει λύση και γιαυτό!
Υ.Σ. CREW sellout edition.
Τώρα κι εσύ μπορείς να ακολουθήσεις τα άλλα διάσημα ρεύματα ελληνικής μουσικής (λαικά,έντεχνα,παραδοσιακά) και να βγάλεις και λεφτά χωρίς να σταματήσεις να είσαι ράπερ.
Μάθε κι εσύ να γράφεις στίχους ποπ κομματιών.Ταίριαξε δύσκολες ρίμες όπως "χέρια-μαχαίρια,μάτια-κομμάτια,μαρτύριο-δηλητήριο,φεγγάρια-χνάρια" και άλλες πολλές ή απλά γράψε ότι σου κατέβει αρκεί να έχει μέσα "αγάπη".Εγγυημένα θα σε πάρουν στα μπουζούκια το επόμενο λεπτό.Αρκεί τα γκομενάκια να καταλαβαίνουν τι λες και να μπορούν να σε τραγουδήσουν εύκολα πριν σκάσουν τα βαριά λαικά και ξεσαλώσουν.
Υ.Σ. CREW! Με σεβασμό στον έλληνα ράπερ ,εχεμύθεια και σοβαρότητα.Ερχόμαστε και στον χώρο σας για πριβέ μαθήματα αλλά μπορείτε να επισκευθείτε και τις εγκαταστάσεις μας για να δείτε από κοντά βαρέλια με φωτιές, γκραφίτι σε χαρτιά, μικρόφωνα ανοιχτά, ΑΚ47 as a tool ,και μινιατούρες από λόλοζ αυτοκίνητα για να σας πείσουμε ότι το Υ.Σ.CREW κάνει σοβαρή δουλειά.
Μην καθυστερείτε.Οι θέσεις σε λίγο θα είναι πιασμένες.Και δεν θέλεις εσύ να είσαι απ' έξω όταν ο τυχάρπαστος γείτονάς σου κάνει καριέρα.

"Mε τους Υ.Σ.z σώθηκα.Τώρα μπορώ κι εγώ να ραπάρω" Γιώργης
"Το Υ.Σ. με οδήγησε εκεί που ήθελα.Στον πάτο.Και επιτέλους με σέβονται στο σχολείο" Μαρίκα
"Ναι ρε αλάνια είστε οι καλύτεροι να πούμε.Τα σπάτε και δεν πλερώνετε" Κυρία Όλγα
"Με τους Ύψιλονζ ακόμα και οι χοιρινές έγιναν σκληρές" Κώστας ραδιοφωνικός παραγωγός
"Οι Υ.Σ CREW με τρομοκράτησαν αλλά γούσταρα" Chuck Norris
"Λεφτά υπάρχουν" Γιώργος
"Οι Y.Σ. είναι οι τοπ και δεν τους αλλάζω με τίποτα" Δημήτρης Μεντζέλος μοντέλο
"Με το sellout πρόγραμμα έγινα αυτό που ονειρευόμουν.Ράπερ" Λάκης mc πρώην mc Υπερβολικός Πυροβολημένος

ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΣΚΑΝΕ ΣΑΝ ΠΟΛΥΒΟΛΟ

Κοντσέρτο αναμνήσεων σε λα μείζονα! Τι ήταν ,τι είναι ,πως ήταν ,πως είναι ,πως θα είναι άραγε.
Και μου λείπουν τα καταραμένα!

Beef Burger στην Μεσογείων ,το καλύτερο μπιφτέκι μετά της συγχωρεμένης της γιαγιάς μου.Από τότε έπεσα στο χαντάκι του "καλό είναι" και τα Beef στο χαντάκι της ανυπαρξίας.

Σουβλάκι βρωμιά και νοστιμιά.Μετά ήρθε το χάος των επωνύμων σουβλακερί και η καθαριότητα αμέρικαν στάιλ.Γιατί γύρος και Αμέρικα ταιριάζουν όπως ο μπάρμπας μου με τους Beatnuts.

Πίτσες με το κιλό και με το μέτρο.Κάποτε η pizza ήταν κυριλέ έξοδος αφού ήταν πανάκριβη.Κι αυτή την κωλοπιπεριά ποτέ δεν τη χώνεψα!

"Βρώμικα" στο Χίλτον.Τώρα μόνο η Μαβίλη σώζει την κατάσταση του "δεν είμαστε βρώμικα απλά είμαστε η όρθια επιλογή σου μετά το τρέντυ ξενύχτι.Γιέα μαν!!!"

Βαβέλ.Ροκάδικο στο Ξυλόκαστρο Κορινθίας που μου λείπει.Από αυτό ξεκινάγαμε την έξοδό μας τα καλοκαίρια και πολλές φορές δεν φεύγαμε καν από κει.Από Doors και Joplin μέχρι Depeche Mode. Ανάμνηση μέγιστη το live των Σπυριδούλα χωρίς τον Παύλο.

Balloons.Μπαράκι στην Κηφισίας έναντι γηροκομείου.Η πρώτη μου μπύρα με γρεναδίνη και τρελές αναμνήσεις με παρέα και σαχλές γκόμενες.

Οι κλασικές γκόμενες που έκανες τάχα φιλικά παρέα μαζί τους ,χόρευες και κανένα Careless Whisper σε πάρτυ και κατά βάθος τις γούσταρες.Μέχρι τη στιγμή που θα σου εκμυστηρευόντουσαν ότι γουστάρουν τρελά τον φίλο σου τον Γιώργο που για ομιλία έχει άναρθρες κραυγές αλλά ντύνεται ωραία και αν θα μπορούσες να του μιλήσεις για κείνη και να τους κάνεις κατάσταση και........χέστε μεεεεεε!!!!!

Νες καφέ πάρτυ.Αλλαγή τριων λεωφορείων μέχρι να φτάσουμε με τον κουμπάρο μου τον Αντρέα στη Γλυφάδα στο πάρτυ του νες καφέ με Χαριτοδιπλωμένο και Μαντώ (Μάντυ τότε) live και όσο φραπέ θέλαμε free.Μετά κάναμε δυο νύχτες να κοιμηθούμε.Αθάνατη ογδονταρία!

Space FM και η εκπομπή μου "Breathless" το 90 (rock n roll όνομα σε hip hop εκπομπή,μόνο εγώ τα έκανα αυτά).Μάζεψε κόσμο ,κάναμε πάρτυ σε μπαράκια,δημιουργήθηκαν groups και όλα τα μετέπειτα.

RUN DMC ,Beastie Boys.Πάντα τους έβλεπα ως πακέτο.Οι άνθρωποι που με οδήγησαν στο hip hop και η μεγάλη μου λατρεία μέχρι σήμερα.Τα "Raising Hell" και "License to ill" τα έχω ακόμα σε κασέτα.

Yeah Boyyyyyyy!!!!!!!! Αθάνατη ατάκα του Flavor Flav των Enemy.Δεν φτιάχνουν πια τις ατάκες όπως τότε!

Δισκότσαρκα.Κάθε Σάββατο παραδοσιακά με φιλαράκια γυρίζαμε τα δισκάδικα.Από το Discoball μέχρι το 7+7.Kαι φεύγαμε με σακούλες βινίλια και άφραγκοι.Ο μισός μισθός του μήνα πήγαινε σε δίσκους.

Σινεμά "Αλόμα" στο Χολαργό.Με κλασική τουλούμπα στο κυλικείο και φωνάρα τύπου καθηγητή που έχει φάει γιαούρτι από τέντυ μπόυ να μας ανακοινώνει στο διάλειμμα "Απαγορεύεται το κάπνισμα εντος της αιθούσης.Καπνιστήριον εις το μπαρ".Πάντα έψαχνα μικρός να βρω αυτό το "Ειστομπαρ".Μάλλον μου θύμιζε Κολομβιανό ντραγκ ντήλερ.

Ρόκυ 4 με Ρώσο στο ίδιο σινεμά κι εγώ να φωνάζω σε όλη την ταινία υπερ του Ρώσου σε ένα βουβό σινεμά που ξέσπασε σε χειροκροτήματα όταν νίκησε ο Ρόκοοοοο για να μου την πει.Ψυχρή εποχή ψυχρού πολέμου!

Καθηγήτρια ιστορίας γελοιοαυστηρή.Κάποιος παλιόφιλος που είχε αλλάξει σχολείο ήρθε να μας δει και έμεινε στο μάθημα για χαβαλέ.Όταν αυτή τον πήρε πρέφα της είπε ότι είναι καινούργιος μαθητής."Πως λέγεσαι αγόρι μου" του είπε. "Λάκης Παπαιωάννου" απάντησε ο δικός μας (καλά που δεν είπε Μίμης Δομάζος γιατί θα καρφωνόταν).Και μετά όταν αυτή ανακάλυψε την εξυπνάδα έγινε ο χαμός!

Δόκιμος στον στρατό να προσπαθεί να με ψαρώσει με φωνή και σουλούπι Napoleon Dynamite.Αθάνατη Ρόδος!

Πλατεία Μεταξά (αργότερα Δημοκρατίας) στο Χολαργό.Εκεί τα κάναμε όλα.Από μεθύσια και τσαμπουκάδες μέχρι σοβαρές συζητήσεις για το μέλλον μας (χα!).Τα πάντα κατέληγαν σε ποδόσφαιρο με τα "καλά" μας παπούτσια.

Sport Billy ,Μάγια η μέλισσα,Νιλς Χολγκερσον,Ο κήπος με τα αγάλματα,το μυστήριο του χρυσού πιθήκου,The famous five (Julian,Dick and Anne,George and Timmy the doooog!!!),Λάσυ,Το μικρό σπίτι στο λιβάδι,Μπόλεκ και Λόλεκ,Χάιντι,Κάντυ Κάντυ,Παραμυθάς,Φρου Φρου,Μάπετς,Θάντερκατς.Ντου άι χάβ το σέι μόρ μαδαφάκαζ?

Steven Spielberg & Μichael J Fox.Οι άνθρωποι που με ανάγκασαν μετά από τόσα χρόνια να υποστηρίζω ότι το Back to the Future είναι στο τοπ τεν μου.

Saturn 3.Η ταινία επιστημονικής φαντασίας που με σημάδεψε ως παιδάκι γιατί το βυζί της Φάρα Φώσετ ήταν το πρώτο που είδα σε οθόνη.

Νταρθ Βέιντερ.Ο κακότερος κακός της μεγάλης οθόνης.'Ολοι οι άλλοι είναι προσκοπάκια.

Ντιούκς.Η μοναδική περίπτωση στην ιστορία (80's τώρα τι να λέμε) που δύο βλαχόβλαχοι νότιοι τεμπελχανάδες έγιναν ίνδαλμα όλου του αγορόκοσμου (λόγω Τζενεραλ Λη) και ταυτόχρονα ο κρυφός έρωτας όλων των -κατα τα άλλα ασέξουαλ- γκομενών των 80's.Εμένα πάντως μου άρεσε το τραγούδι της αρχής του Waylon Jennings (Just'a good ol boys που με τα κλασικά misunderstanding lyrics της επόχας είχε γίνει κάτι σαν "Εστεκιρομπό").

Μπήκατε στο νόημα.Δεν με φτάνουν δέκα μπλογκζ για να αναλύσω τις αναμνήσεις μου.Είμαι σίγουρος ότι με πολλούς από εσάς έχουμε κοινές αναμνήσεις.Μόνο οι τοποθεσίες και τα πρόσωπα αλλάζουν.Οι μικρότεροι μην ανησυχείτε.Θα έχετε σύντομα τις παλιές αναμνήσεις και δεν θα πιστεύετε ότι είναι πια τόσο παλιές αφού ήταν μόλις χθες.(Τι έγραψα πάλι ρε δικέ μου!).
Για τελείωμα θα ήθελα να σας μιλήσω για την αθωότητα σε όρια χαζομάρας που υπήρχε εκείνη την εποχή αλλά και για κάτι που είναι δύσκολο να βγει από μέσα μας.
Τι είναι αυτό?
Με κίνδυνο να γίνω πιο μελό από τη Μέριλ Στριπ στις φόρμες της
"Η αληθινή φιλία".