Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2014

SPREAD LOVE


Πάντα ήμουν γκρινιάρης. Αυτό μπορούν να το επιβεβαιώσουν όσοι με ξέρουν καλά. Κάποιες φορές η γκρίνια μου σταματούσε να είναι χαριτωμένη και γινόταν εκνευριστική. Τότε έμεναν μαζί μου όσοι είχαν υπομονή και μ' αγαπούσαν. Μια ζωή μου έφταιγαν όλα. Ίσως γιαυτό έγινα ράπερ!
Μια ζωή είχα την φαντασίωση ότι αφού εγώ ενεργώ με συγκεκριμένο τρόπο πρέπει και οι άλλοι να ενεργούν με τον ίδιο τρόπο.Αφού εγώ σέβομαι πρέπει να με σέβονται και οι άλλοι.
Σου έχω νέα Μήτσο! Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι. Ίσως αυτή να είναι και η μαγεία του ανθρώπινου είδους (όταν δεν φέρεται μαλακισμένα). Ποτέ όμως δεν σταμάτησα να ελπίζω και σπάνια αρνήθηκα να βοηθήσω. Αν και κάποιες φορές ήμουν και λίγο παρτάκιας. Άνθρωπος είμαι κι εγώ με ηλίθιες συνήθειες. Ωραία η αυτοκριτική μαδαφάκα! Είσαι σε καλό δρόμο.
Θα ήμουν όμως αχάριστος και παπάρας αν δεν ήμουν ευγνώμων για όσα έχω αποκτήσει. Όχι μην πάει ο νους σας σε βίλες με πισίνες. Έτσι κι αλλιώς όλα είναι προσωπικές οπτασίες που έλεγαν και οι Κατσιμίχες. Έχω μια γυναίκα που επί 15 συναπτά έτη ανέχεται τον περίεργο ,δύσκολο ,καλλιτεχνικό αν θέλετε χαρακτήρα μου και μου προσφέρει αγάπη. Έχω ένα γιο που υπεραγαπάω και μου έχει αλλάξει τη ζωή.Και μου προσφέρει αγάπη. Έχω τα φιλαράκια Μιθριδά και Πρυτανάκο που μου δίνουν μόνο αγάπη όλα αυτά τα χρόνια παρόλες τις αναποδιές του δύσκολου όπως είπα χαρακτήρα μου. Έχω μια οικογένεια. Μάνα ,αδέρφια ,ξαδέρφια ,πεθερούς ,γιαγιάδες. Και δεν είναι μόνο αυτοί. Είναι και άλλοι πολλοί που δεν τους ξέρετε. Θα ήμουν γελοίος αν έλεγα ότι όλα αυτά τα χρόνια δεν έλαβα αγάπη από τους συνανθρώπους μου. Τους περισσότερους τουλάχιστον.
Γιαυτό κι εγώ θέλω να μοιράσω την αγάπη όπως το σπρέι του γκραφιτά. Ίσως αυτό να σας ακούγεται ξενέρωτο ή μπουρδολογία. Όμως έτσι αισθάνομαι ήρεμος. Και αυτό το λέει ένας άνθρωπος που δεν ήταν ήρεμος ποτέ. Όλη μου η ζωή ήταν μια ανησυχία. Από μικρό παιδάκι πάλευα με τη ζωή και τα τερτίπια της. Κοίταζα γύρω μου και σκεφτόμουν "γιατί να είναι έτσι αυτό ενώ μπορεί να είναι αλλιώς?" Κατάρα και ευλογία ταυτόχρονα.
Εξάλλου αν δεν είσαι ευαίσθητος και ανήσυχος δεν μπορείς να κάνεις σάτιρα.
Τελειώνοντας θα ήθελα να πω σε όλους ότι αυτός ο τυπάς με το μούσι που φτιάχνει τα ραπαριστά κομμάτια και μερικές φορές σας κάνει να χαμογελάτε δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτα από όσα έχει κάνει μέχρι σήμερα χωρίς όλους τους ανθρώπους που προανέφερα. Την οικογένειά μου. Εξ αίματος και όχι. Είμαι τυχερός!
Love u guys!



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου