ΦΩΤΕΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Επειδή από μικρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια σας στέλνω στην σελίδα www.elliniki-skini.gr του φίλου μου του Μπάμπη ( μία όαση στο χάος του net ) για να τσεκάρετε τον Φωτεινό μου και πέντε συλλεκτικές ιστορίες που έγραψα αποκλειστικά για το site.Ο Φωτεινός είναι ένα παιδάκι που λέει μόνο αλήθειες (γιατί τα παιδιά λένε μόνο αλήθειες) και κάποια στιγμή εμείς οι μεγάλοι πρέπει να σκύψουμε και να τα ακούσουμε γιατί μόνο καλύτερη θα κάνουν την άθλια ζωή μας.Ποιος ξέρει μπορεί στο μέλλον να γράψω κι άλλους "Φωτεινούς".Μέχρι τότε απολαύστε αυτά τα λίγα.

(Τον "Φωτεινό" θα τον βρείτε στο κομμάτι "Backstage" στο www.elliniki-skini.gr).

Eδώ και τα links

http://www.elliniki-skini.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=542:foteines-istories-den-exo-vrei-tipota&catid=45:2010-07-02-10-45-26&Itemid=8

http://www.elliniki-skini.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=583:foteines-istories-miniseis&catid=45:2010-07-02-10-45-26&Itemid=8

http://www.elliniki-skini.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=648:foteines-istories-poios-einai-o-o-ntin&catid=45:2010-07-02-10-45-26&Itemid=8

http://www.elliniki-skini.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=704:foteines-istories-mpala-mpala&catid=45:2010-07-02-10-45-26&Itemid=8

http://www.elliniki-skini.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=811:foteines-istories-megadeth-giortes&catid=45:2010-07-02-10-45-26&Itemid=8

ΕΓΩ ΑΚΟΥΩ ΜΟΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΙΠ ΧΟΠ

Η ατάκα που ακούω πολύ συχνά είναι "Εγώ δεν ακούω χιπ χοπ αλλά ακούω Ημισκούμπρια". Αυτή η ατάκα πάντα με κολάκευε γιατί -σαν άνθρωπος που αγαπάει τη μουσική- ήθελα πάντα να απευθύνομαι σε διάφορο κόσμο.Και μέχρι σήμερα το έχω πετύχει.
Η ατάκα όμως που δεν μπορώ να χωνέψω με τίποτα είναι "Εγώ ακούω μόνο ελληνικό χιπ χοπ".Ο φίλος και συνοδοιπόρος DJ ALX μου είχε πει με την απαράμιλη λογική του ανθρώπου που γνωρίζει τα πράγματα."Υπάρχουν τρεις κατηγορίες ακροατών.Αυτοί που ακούνε μόνο ελληνικό χιπ χοπ,αυτοί που ακούνε μόνο ξένο και οι σωστότεροι που ακούν και τα δύο."Οκ εγώ μεγάλωσα με ξένο χιπ χοπ και είμαι γερο παραλυμένος κολλημένος με τον LL Cool J και τους RUN DMC.
Ποιος ροκάς όμως θα σου πει "εγώ ακούω μόνο Τρύπες ή Ξύλινα Σπαθιά,είμαι ροκ".Ποιος μεταλάς θα σου πει "εγώ ακούω μόνο Spitfire είμαι μέταλο".Μην τρελαθούμε κιόλας!
Αν κάποιο ελληνικό γκρουπ σε έχει επηρεάσει στο στυλ σου καλά έκανε.Δώσε το respect το αιώνιο και τέρμα.Όμως δεν νοείται χιπχόπερ ανά τον κόσμο που να μην ακούει τα πάντα και να επηρεάζεται από αυτά και να δημιουργεί.Ο χιπχόπερ είναι ο μόνος μουσικός,ακροατής που ξέρει τα πάντα από το χώρο της μουσικής.Το στυλάκι "είμαι αληταράς και γυρίζω στους δρόμους και το μεσημέρι τρώω το μουσακά της μαμάς μου" είναι πλέον τόσο αστείο που το έχουν καταλάβει και οι θειάδες μου στο χωριό.Το χιπ χοπ είναι γνώση.Γνώση του δρόμου και της κοινωνίας.Γνώση της μουσικής.Και αυτή τη γνώση την αποκτάς με τα χρόνια.Εκτος αν μένεις στο Bronx ή στο Compton οπότε γεννιέσαι με τη γνώση.Το χιπ χοπ είναι προβληματισμός από τα πιο σοβαρά μέχρι τα πιο αστεία.Είναι τρόπος ζωής.
Ένας νέος βοσκός θα επηρεαστεί από τον παλιότερο βοσκό στην τεχνική αλλά αν θέλει να προχωρήσει παραπέρα θα πρέπει να δει και τα μεγάλα εργοστάσια γάλακτος.Αλλιώς θα παραμείνει στο χωριό του να βοσκάει τα προβατάκια.Αν είναι αυτό που θέλει είναι σεβαστό και το επικροτώ.Όμως μετά να μην γκρινιάζει γιατί οι άλλοι βοσκοί έφυγαν από το χωριό και είναι μόνος.Να μην κατηγορεί τους άλλους βοσκούς.Να μην dissάρει τους άλλους βοσκούς.
Το χειρότερο είναι να βλέπω κόσμο να βαφτίζεται χιπχόπερ και να λέει και να κάνει του κόσμου τις παπαριές.Ημιμάθεια και προσπάθεια να ταμπελοποιηθεί για να είναι ο "κακός" της τάξης.Ναι ο "κακός" της τάξης και ο "μαλάκας" του κόσμου.
Όλα αυτά τα γράφω με αγάπη για τους νέους μουσικάντηδες και όχι με κακία.Δεν dissάρω κανέναν γιατί θα ήταν και ντροπή μου.Απλά κάποια στιγμή πρέπει να ξυπνήσετε και αν θέλετε να κάνετε χιπ χοπ να δουλέψετε σοβαρά ,με όνειρα και με όραμα.Γιατί αλλιώς το Jumbo είναι γεμάτο παιχνίδια.Δεν χρειάζεται να παίζετε με την μουσική που αγαπάω.Είναι κρίμα.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΜΟΥ ΣΕ ΟΛΑ

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Μίμης Πλέσσας
Πρώτη εκτέλεση: Ρένα Κουμιώτη


Σταμάτησε του ρολογιού τους δείχτες
τώρα που είμαστε αγκαλιά.
Πάρε τις πίκρες, τις πίκρες μου και ρίχ’ τες
στο βράχο του καβο-Μαλιά, καλέ μου,
στο βράχο του καβο-Μαλιά.

Σταμάτησε του ρολογιού τους δείχτες
τώρα που είμαστε αγκαλιά,
και τις βαθιές λαβωματιές σου δείχ’ τες
να σ’ τις γιατρέψω με φιλιά, καλέ μου,
να σ’ τις γιατρέψω με φιλιά.

Σταμάτησε του ρολογιού τους δείχτες
και τίποτα να μη μου πεις.
Πέρασα χίλιες, χίλιες άδειες νύχτες,
νύχτες που πρόσμενα να ’ρθεις, καλέ μου,
νύχτες που πρόσμενα να ’ρθεις.

ENAΣ ΑΚΡΟΑΤΗΣ

Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου θυμάμαι και τη μουσική.Θυμάμαι ένα μικρό Μεντζελάκι να κοιτάζει εκστασιασμένο τα 45άρια δισκάκια της μάνας του και του θείου του και να προσπαθεί να τα παίξει σε εκείνο το παλιοπικάπ με το καπάκι για ηχείο.Πρώτο μου άκουσμα Trini Lopez "If i had a hammer" και Forminx "Jeronimo Yanka".Μετά άρχισα να ζητάω δίσκους για δώρο και έτσι απέκτησα το "Lemon Popsicle OST" και το "Μινόρε της αυγής".Κι έτσι τα πράγματα ήρθαν μόνα τους.Κασέτες,walkman και μουσική ενημέρωση από τα περιοδικά της εποχής και από το "Μουσικόραμα" στο κρατικό κανάλι.Φτωχή ενημέρωση αλλά δεν υπήρχε και άλλη.Άσε τις απόψεις των "δερβεναγάδων μουσικοκριτικών" της εποχής.Για πρώτη και τελευταία φορά είχα στενοχωρηθεί από μια κριτική για ένα group που γούσταρα πολύ.Τους Duran Duran και τις "τεκμηριωμένες" απόψεις των εξυπνάκηδων-άσχετων για τη μουσική του group.Άλλες εποχές! Όταν ήσουν ροκάς δεν άκουγες τίποτα άλλο και όταν ήσουν "καρεκλάς" τα ίδια.Αυτοί οι άνθρωποι με έκαναν να λατρέψω τα περισσότερα ήδη μουσικής μόνο και μόνο γιατί φορούσαν παρωπίδες.Η μουσική δεν έχει σύνορα ,δεν έχει είδος,δεν μπαίνει σε καλούπια "μουσικοκριτικών".Ο μουσικός πρέπει να είναι ελεύθερος να εκφραστεί.Και ο ακροατής να ακούει αυτό που γουστάρει χωρίς εξαναγκασμούς,ειρωνίες και γελοιότητες.Θα μου πεις σήμερα ακούει ο κόσμος αυτό που γουστάρει? Όχι κατά τη γνώμη μου.Ακούει αυτά που του πασάρουν σε ωραίο περιτύλιγμα.Από την άλλη μήπως και οι Duran Duran ήταν κι αυτοί ότι μας πασάραν σε ωραίο περιτύλιγμα? Μπορεί, όμως δεν μπορώ να συγκρίνω την μουσική που έβγαζαν τα άτομα με τα σημερινά rnbοpopσκυλοτσιφτετελοdancάκια σε ένα και μόνο κομμάτι.
Εν κατακλείδι αν σας αρέσει η μουσική ψάξτε την. Θα εντυπωσιαστείτε με τον τρόπο που οι μουσικές συνδέονται μεταξύ τους από τα παλιά χρόνια μέχρι σήμερα. Θα μπείτε σε έναν νέο κόσμο λατρεμένο που έχει μόνο να σας δώσει. Και δεν μιλάω σαν άνθρωπος της μουσικής αλλά σαν αυτό που ήμουν πάντα: Ένας ακροατής.

ΨΥΡΡΗ; ΑΣ ΜΕΙΔΙΑΣΩ!

Πεθαίνω στα γέλια με τα ψευτοτρεντιλίκια που μας επιβάλλουν και καλά ανά διαστήματα.Και καλά οι μουσικές, καλά τα ντυσίματα και τα κουρέματα, καλά οι εκπομπές δήθεν κορυφαίες στην τηλεόραση αλλά οι περιοχές; Ψυρρή. Πριν από μερικά χρόνια ,για τα δικά τους συμφέροντα, μας φόρτωσαν με το ζόρι στην πλάτη το Ψυρρή ως τρέντυ και μόδα και γαμάτο και αριστούργημα. Τι λε ρε Γιώργη που λέει κι ο Μιθριδά. Το Ψυρρή από τα παλιά χρόνια που δούλευα εκεί κοντά ήταν ο ορισμός του Underground. Θυμάμαι σαν χθες κάτι φιλαράκια που είχαν μια ροκ μπάντα και προβάριζαν κομμάτια του Iggy Pop σε μια γκαλερί που την είχαν και για προβάδικο.Αγαπημένο κέντρο ,Μοναστηράκι και Θησείο! Με τη ροκιά του τους τυπάδες του και την επικινδυνότητά του αν δεν ήξερες. Κορυφαίο για μένα και για τους άλλους που γουστάρουν καταστάσεις διαφορετικές. Μην προσπαθείς όμως ρε φίλε να μας το περάσεις σαν την νέα πρόταση στη διασκέδαση. Και αυτό ξεκίνησε με μια ανέλπιδη προσπάθεια ,στην Ελλάδα του σκυλάδικου και της προχειροφαγίας, να γίνει η περιόχα ένα "Σόχο" στην Αθήνα. Ας μειδιάσω ειρωνικά. Έχει τύχει να πάω και στα δυο τα "Σόχα" και στην "Γηραιά Αλβιώνα" και στο Αμέρικα και ο όρος "Αβαν Γκαρντ" φωλιάζει εκεί σε όλο του το μεγαλείο. Εδώ έγινε μια προσπάθεια να στεγαστεί αρχικά η δήθεν κουλτούρα στου Ψυρρή που αγοράζει μπύρα μέσα από το μαγαζί για να την πιεί στα σκαλιά και να συζητήσει για την εξέλιξη από τους ανθρώπους των σπηλαίων στο "Bauhaus" και κατέληξε στο απόλυτο τρεντιλίκι και στο ότι να'ναι. Έγινε μια Μύκονος μέσα στο κέντρο της Αθήνας με κάθε λογής παπάρα να βολτάρει ανέμελα στα στενοσόκακα του κέντρου. Και μιλάμε πλέον για ένα κέντρο πιο επικίνδυνο από ποτέ.Καλά ρε μάπα! Βάζεις αυτούς τους ανθρώπους να το περπατήσουν νυχτιάτικα! Εσύ θα έκανες βόλτα στο Bronx τις καλές εποχές του;
Βάζεις τους μαγαζάτορες τους ταλαίπωρους να ανοίγουν μοδάτα μαγαζιά που θα τα κλείσουν σε λίγο καιρό και θα μπούνε μέσα. Γιατί οι μόνιμοι "πελάτες" του Ψυρρή δεν άλλαξαν στέκι. Πιάτσα ακόμα γίνεται γύρω από την Αθηνάς. Τα δύστυχα πρεζονάκια ακόμα σέρνονται τριγύρω. Οι ντίλερς ακόμα βολτάρουν στα στενά.Και σκάνε τα γκομενάκια με τα καινούργια μοδάτα ρουχαλάκια τους και τις δερμάτινες τσαντούλες τους και σε πέντε λεπτά οι τσάντες έχουν εξαφανιστεί από τα χαριτωμένα τους χεράκια και οι πορτιέρηδες των μαγαζιών εκτελούν χρέη αστυνομίας και κυνηγάνε τους κλέφτες μέχρι την Ομόνοια.Τα κλεφτρόνια σκάνε με κατσαβίδια μπροστά στα μάτια όλων και προσπαθούν να ανοίξουν τα αμάξια για λίγα ψιλά. Εγώ γελάω γιατί τα έχω ζήσει και τα ξέρω. Οι υπόλοιποι όμως δεν γελάνε καθόλου.Θυμώνουν που η μόδα τους τραβολογάει σε επικίνδυνα μέρη. Και από την άλλη που θα πάει όλος αυτός ο κόσμος που ζει στου Ψυρρή; Φαντάσου να είσαι στο σπίτι σου και ξαφνικά κάποιος άσχετος που μυρίστηκε χρήμα να προσπαθεί να κάνει το σπίτι σου club.Δεν θα φρικάρεις; Χάλια μαύρα για μια ακόμη φορά σε μια χώρα που κάθεται και ξύνεται και αφήνει καταστάσεις να διαιωνίζονται πάντα για αυτή την καταραμένη τσέπη. Και μετά από όλα αυτά, τις φανφάρες και τις τυμπανοκρουσίες, "παμπαμπαμ Ψυρρή!!!!" η περιοχή ρημάζει μόνη κι έρημη κάθε μέρα που περνάει και κανένας δεν ενδιαφέρεται. Έκανε τον κύκλο του κι αυτό.
Η πρότασή μου είναι τα μαγαζιά που υπάρχουν ήδη στου Ψυρρή να κινηθούν σε πιο ροκ, μέταλ, ρέγκε, χιπ χοπ, ρεμπέτικες καταστάσεις που θα τραβήξουν και τον ανάλογο "ψαγμένο" κόσμο.Τα τσιπουρο-ουζερί καλά κάνουν και υπάρχουν όπως και στο Θησείο. Αλλά μην προσπαθείτε με το ζόρι να μας πείσετε ότι και η μάνα μου αν πάει θα περάσει καλά. Γιατί είναι το ίδιο με το να λέτε "πάρτε τα παιδιά σας στο γήπεδο,για να πάμε μπροστά τον αθλητισμό".

ΒΑΡΥΣ ΚΙ ΑΣΗΚΩΤΟΣ

Αραχτός σε ένα σκαμπό δίπλα στη μπάρα πίνεις το ουισκάκι σου (απαραίτητα ουισκάκι μη μας πούνε και φλώρους) με ύφος ατελείωτης μαγκιάς και κοιτάς τα γκομενάκια. Αυτός είναι και ο λόγος που βγήκες από το σπίτι. Να κοζάρεις ρε αδερφέ και να "διασκεδάσεις". Ο ταλαίπωρος ο dj κάνει ότι μπορεί για να σε διασκεδάσει αλλά εσύ ακίνητος. Κοιτάς με υφάκι "πολλά βαρύ και όχι". Και οι μουσικές κατακλύζουν το μαγαζί και λίγα κορίτσια κουνιούνται με ένα αγοράκι που τολμάει κι αυτό να κουνηθεί αλλά εσύ εκεί. Ντρέπεσαι να χορέψεις μπας και σε κοροιδέψουν. Αν υποθετικά σε πλησιάσω και σε ρωτήσω τι σου συμβαίνει θα με κοιτάξεις σαν να είμαι εξωγήινος και θα μου πεις "τίποτα, διασκεδάζω". Και θα στέκεσαι εκεί ακίνητος και θα παραγγείλεις και δεύτερο και θα πιείς και θα στέκεσαι εκεί ακίνητος.Και ο dj θα παίζει μουσικάρες γιατί είναι η δεκαετία του 80 και έχει μόνο μουσικάρες αλλά εσύ δεν κουνιέσαι από το σκαμπό σου. Και μιλάς μόνο με τον μπάρμαν που σου μιλάει για ποδόσφαιρο. Και η βραδιά τελειώνει και φεύγεις να πας για ύπνο. Τα έσπασες και σήμερα! Μια μικρή ιστορία από την δεκαετία του 80.Τότε αυτός ο άνθρωπος ήταν είδος υπό εξαφάνιση. Ομως με τον καιρό όχι μόνο δεν εξαφανίστηκε αλλά "γέννησε" κι όλας. Και έτσι σήμερα τα παιδιά του και τα εγγόνια του κατακλύζουν τα νυχτερινά μαγαζιά. Νέοι άνθρωποι ακίνητοι σε κάθε ερέθισμα. Μούχλες χωρίς λόγο. Γιατί έτσι έμαθαν. Κουνήσου λίγο ρε! Η ζωή τρέχει και σε λίγο και να θες δεν θα μπορείς να κουνηθείς. Μην προκαλείς κατάθλιψη στον dj!

ΚΩΜΩΔΙΑ MADE IN GREECE

Και μια και άνοιξα το θέμα ελληνική κωμωδία θα ήταν άδικο να μην εκφράσω τη λατρεία μου στις ελληνικές ταινίες της δεκαετίας του 80. Κωμωδία ή δράμα ήταν πάντα ένα μικρό αριστούργημα. Τα καλοκαιρινά σινεμά ήταν τίγκα θυμάμαι όταν παίζονταν "Ρόδα τσάντα και κοπάνα", "Τσακάλια", "Ροζ γάτος", "Οι επικίνδυνοι" και δεκάδες άλλες που μέχρι σήμερα παρακολουθώ φανατικά.Επίσης τα masterpieces "Λούφα και παραλλαγή" και "Bios και πολιτεία" του Περάκη ,"Δράκουλας των Εξαρχείων" "Σουβλίστε τους" και "Τηλεκανίβαλοι" του Ζερβού καθώς και τα σύγχρονα "Το κλάμα βγήκε απ' τον Παράδεισο" και "Αυστηρώς κατάλληλο" των Ρέππα-Παπαθανασίου.Για να μην τα μηδενίζουμε και όλα.Όλο γκρίνια γκρίνια και θέση καμία!